چه افرادی به کار درمانی ذهنی نیاز دارند؟
- کودکانی با مشکلات اختلالات نافذ رشدی از جمله اتیسم
- کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه و بیش فعالی
- کودکان و بزرگسالان مبتلا به فلج مغزی در مواردی که بیمار دچار مشکلات ذهنی نیز گردیده است.
- افراد دچاراختلالات یادگیری از جمله ناتوانی در خواندن و نوشتن ، اختلال در یادگیری ریاضیات و …
- افراد دچار سکته مغزی و سایر آسیب های ذهنی
- کودکان و بزرگسالان دچار اختلالات رفتاری مانند پرخاشگری و جویدن ناخن و …
- بیماران با سندرم های ژنتیکی و مادرزادی مانند سندرم داون و سندوم تورت
- بیاران با ضعف در مهارت های ترسیمی
- بیماران با اختلالات مخچه
- افراد دچار اختلال حواس و حافظه
- افراد دچار مشکل در ارتباطات
- افرادی دارای وسواس فکری _ عملی
- افراد مبتلا به مشکلات روحی مانند افسردگی
- افرادمبتلا به استرس شدید
- افراد دچار فوبیا ( ترس بیمارگونه)
- افراد مبتلا به شیزوفرنی
- افراد رچار دیستروفی عضلانی
- کودکان دچا تاخیر رشدی
کاردرمانگر ها بخشی از یک حرکت بزرگتر برای ایجاد اتاق های حسی در بخش های بهداشت روان هستند. اتاق های حسی مکان هایی هستند که افراد می توانند برای احساس امنیت به آنجا بروند.این اتاق ها اغلب دارای ابزاری برای کمک به تشنج زدایی و ایجاد حس آرامش هستند. استفاده از این مفهوم ساده به کاهش چشمگیر سطح انزوا و خودخوری در برخی از بخش ها کمک کرده است.
ارزیابی آمادگی ترخیص
کاردرمانگر ها یکروش ارزیابی دارند که از آن برای ارزیابی آمادگی ترخیص به روشی استاندارد استفاده کنند. این اطلاعات می تواند به تیم درمانی شما کمک کند که میزان نیاز شما به مراقبت در هنگام ترخیص را مشخص کنند و روند بهبود شما را ارزیابی کنند.
ارزیابی سلامتی جسمی
یکی از صلاحیت های مهم که متخصصان کاردرمانی را از سایر متخصصان بهداشت روان متمایز می کند ، سابقه آنها در توانبخشی جسمی است. مشکلات بهداشت روان اغلب با مشکلات مربوط به بهداشت جسمی همراه هستند. در یک بخش بهداشت روان ، می توانید یک کاردرمانگر را ببینید که به تمام حوزه های افزایش قدرت ، تنظیم صندلی های چرخدار ، توصیه تجهیزات کمکی یا هر کار دیگری که در حیطه کار درمانی باشد پرداخته است.
کمک به استقلال ایمن
در نهایت ، کاردرمانگر شما به دنبال کمک به شما در انجام فعالیت های روزمره است. اگر مشکلات ذهنی شما توانایی انجام فعالیت های روزمره را به خطر می اندازد ، در مورد نگرانی های خود با یک کاردرمانگر صحبت کنید. اگر آنها ابزاری برای اطمینان از برآورده شدن نیازهای شما ندارند ، می توانند به عنوان یک نیروی کمکی عمل کنند و شما را در دریافت کمک های لازم همیاری کنند.
تخصص در بهداشت روان
بسیاری از کاردرمانگر ها یا از طریق تحصیل ، آموزش در محل کار یا مطالعه مستقل در مراقبت از بیماران تروما و مدل بهبودی آنها تخصص دارند. برخی از کاردرمانگر ها نیز برای دریافت مدرک CPRP اقدام می کنند.